بالاخره رسما از خاک مالزي خارج شدم و راهي خانه‌ي خودم شدم. دو سال و خرده‌اي از عمرم که در اين سرزمين سبز گذراندم به سرآمد و دوره‌ي جديد زندگي‌ام انشاءالله قرار است آغاز شود. به تهران که برسم، اگر زنده باشم و خدا بخواهد، مفصل‌تر خواهم نوشت. از روزگاري که گذشت راضي‌ام و به روزهاي پيش‌رو اميدوار. اميدم به عنايت خداست و مي‌دانم که نااميدم نمي‌کند.

يا علي مدد